woensdag 26 december 2012

Angst en depressie de baas. Deel 1: het geheel!

Inleiding

In dit blog ga ik het hebben over angst en depressie. Dit blog is speciaal geschreven voor mensen die last hebben van angsten en depressie. Het is een eerste blog in de reeks die geweid is aan dit thema. Het uiteindelijke doel is inzicht geven in de processen die spelen bij angst en depressie en een weg bieden die leidt naar een leven waarin angst en depressie niet meer de baas zullen spelen in je leven. In dit blog leg ik uit waarom ik angst en depressie bij elkaar vind horen en dat je in de aanpak de 'totale' mens moet begrijpen en benaderen.


Twee vrienden

Angst en depressie zijn vrienden. Ergens komen ze elkaar tegen en omarmen ze elkaar. Ze versterken elkaar en laten niet meer los. Als angst zijn wereld kleiner en kleiner heeft gemaakt, soms zelfs de deur haast niet meer uitgaat en niemand binnen laat, doet hij alleen nog open voor depressie. Depressie nestelt zich naast angst op de bank en ze pakken elkaars hand.

De wereld van depressie is dof en grauw. Sprankeling en licht zijn verdwenen. De vage schijnsels die door de mist nauwelijks zichtbaar zijn, worden ervaren als lichtpuntjes in het leven. Angst legt de schouders om de arm van depressie en waarschuwt dat laatste niet ook kwijt te raken. Onderneem niets en blijf rustig zitten, zegt angst. Angst en depressie zijn vrienden die elkaar uithollen. Alleen als depressie het echt niet meer ziet zitten en de trein van voren wil nemen, heeft deze vriendschap zin. Angst voorkomt dan erger leed.

Oplossing?

Een leven waarin angst en depressie gehuisvest zijn, is nauwelijks een leven te noemen. Leven, uitdagend de wereld inkijken, avontuur aangaan, ontdekken en proberen, het verdwijnt. Wat moet verdwijnen, realiseer je je, is angst en depressie. Op het moment dat je stappen gaat ondernemen daartoe, blijkt dat je een lange weg te gaan hebt. Een weg van verbetering, van topjes, maar ook van terugval, moedeloosheid en uitzichtloosheid. Langzaam groeit je levensvreugde, maar het blijft ploeteren. Is dit nu alles wat het leven je te bieden heeft?

De kans is groot dat hulp geboden wordt vanuit een aandachtsgebied. De mens wordt opgesplitst in deelaspecten en uw hulpverlener heeft verstand van een van deze gebieden en benadert het probleem vanuit dat kader: verstand of gevoel of fysiek of sociaal of spiritueel of chemisch. Omdat elke gebied een deel van jou is, zal elke aanpak vanuit elk gebied zorgen voor verbetering, maar niet altijd voor volledige verlichting. Het blijft ploeteren. Heeft het leven dan niets meer te bieden dan ploeteren?

Verlichting

Het roept om een totaalaanpak. Daarvoor heb je of een groep hulpverleners nodig die elk gebied van jou benaderen of een hulpverlener die van angst en depressie zijn levenswerk heeft gemaakt en in zijn jarenlange zoektocht verdieping heeft gevonden in alle genoemde gebieden en een integrale aanpak heeft ontwikkelt.

Misschien moeten we niet spreken van een hulpverlener of een therapeut, maar van een docent of trainer. Je bent niet ziek, maar je hebt iets nog niet geleerd. Je hebt nog niet geleerd hoe je vrij de wereld tegemoet kan treden en welke processen zich daarbij afspelen in en met jou.

Tja, veel mensen zijn onbewust bekwaam. Ze hebben geen idee wat ze precies goed doen, maar angst en depressie spelen geen rol in hun leven. Frank en vrij staan ze in de wereld en gaan het avontuur aan. Jij zult, als angst en depressie nu nog in jou wonen, bewust bekwaam moeten worden zodat angst en depressie niet meer de baas zijn in jouw leven.

Als deze tekst vragen heeft opgeroepen, schroom dan niet om contact met mij op te nemen.

Mail: info@dps-communicatie.nl

Binnenkort verschijnt deel 2: de bouwstenen.




















maandag 12 november 2012

Te oud om te leren is waar, tenzij u genoeg beweegt

Minder slim

Ik vertel u niets nieuws als ik zeg dat je van alcohol minder slim wordt. Gaat u maar eens een gesprek aan met een dronkaard. Tenzij u zelf ook dronken bent, zult u merken dat uw gesprekspartner niet geweldig inventief problemen weet te analyseren. Als u wel dronken bent, valt u dat niet op, hetgeen de stelling bewijst dat alcohol de mens niet slimmer maakt. Maar waar ik eigenlijk op doel is dat alcohol niet alleen tijdelijk, maar min of meer permanent uw intellectuele vermogens vermindert.

Oorzaak

Ik zal u niet vermoeien met een genuanceerde en ingewikkelde beschouwing, maar kort en eenvoudig gezegd is alcohol een gif dat er voor zorgt dat levende cellen worden vermorzeld en de aanwas van nieuwe cellen wordt verminderd. Vooral de hippocampus leidt schade en dat is nu net de plek waar leer- en geheugenfuncties hun basis vinden. Kleine hoeveelheden alcoholgebruik leidt al tot langdurig verlies van celcapaciteit. De hippocampus wordt letterlijk kleiner en daarmee uw geheugen slechter.

Ouder worden, net zo schadelijk

Tijdens de zwangerschap groeien de hersenen, na de geboorte groeien de hersenen, tijdens de kindertijd en de pubertijd, groeien de hersenen, tijdens uw twintiger jaren groeien de hersenen. Als u dertig bent treedt er een soortement van stabiliteit op: stop groei. Tot uw vijfenveertigste mag u genieten van de maximale capaciteit. Daarna gaan uw hersenen slinken. Dit gebeurt met een tempo van zo'n 1% per jaar, althans, als we de hippocampus even buiten beschouwing laten. De hippocampus slinkt aanzienlijk sneller. Dat is erg jammer. De hippocampus is immers de motor bij het aanleren van nieuwe informatie. Te oud om te leren, lijkt hiermee bewezen te zijn.

Hoop

Ik heb goed nieuws voor iedereen die niet afgeschreven wil worden voor het nieuwe adagium 'een leven lang leren'. Als u lekker gaat rennen, fietsen, wandelen of een andere bezigheid kiest waarmee u uw lichamelijke fitheid mee op peil houdt en u bent daar zo'n drie keer per week een drie kwartier mee bezig, dan gaat uw hippocampus niet alleen minder achteruit als u boven de vijfenveertig bent, maar er is een goede kans dat uw hippocampus weer lekker gaat groeien. Hij groeit niet alleen, maar hij gaat ook weer beter doen waar hij voor bedoeld was: nieuwe informatie opslaan. Succes met uw nieuwe bezigheid: sporten.

Uit eigen ervaring

Sinds een jaar of vier ga ik een aantal keren per week op de mountainbike mijn lichaam trainen en veel lol beleven, in de bossen van Beetsterzwaag. Ik had al gemerkt dat ik slimmer en slimmer ben geworden de afgelopen jaren. Ik had de indruk dat dat kwam door het intelligente geouwehoer met mijn fietsmaten tijdens het traditionele kopje koffie na afloop van het mountainbiken.

Als het om het verbeteren van mijn leercapaciteit zou gaan, zou fietsen alleen dan genoeg zijn? Nee, vrienden hebben en maken, is ook een opkikkertje voor onze hippocampus. Dat geouwehoer levert dus ook een positieve bijdrage. Niet inhoudelijk, natuurlijk, maar wel voor onze vaardigheid tot leren.

'Zo, ga je weer met je vrienden op stap?' 'Nee, schatje, ik ga mijn geheugen verbeteren.' 'Oh, lieverd, succes, als je thuiskomt zal ik je wel overhoren.'




woensdag 17 oktober 2012

Nederlands bij gym

Taal

De Nederlander beheerst zijn eigen taal slecht, zegt de overheid. Daar moet wat aan gebeuren. Heftig beleid op het Nederlandse taalonderwijs en, o ja, rekenen kunnen we ook al niet meer.

Ik doe iets met taal. Ik gebruik het namelijk. Ik communiceer. Ik geef ook les in Nederlands. Ja, als je mijn blogs doorworstelt op foutjes, dan zul je ze aantreffen, die foutjes. Ik vind een foutje in een blog niet zo'n ramp. Natuurlijk snap ik dat het ruis kan opleveren, maar ik denk dat mijn lezer er ook niet echt wakker van ligt. Wel help ik met hart en ziel om het taalniveau van de gemiddelde Nederlander een beetje op te tillen.

Wat valt op in het taalonderwijs? Velen denken dat taal een doel is op zich en dat Nederlands plaatsvindt in een lokaal. Ga je door de deur van dat lokaal dan doe je onzinnige dingen zoals het opzoeken van het voorzetsel voorwerp in een zin. De docent vindt dat belangrijk. Heerlijk motiverend.

Nee, taal is een middel waarmee je je verhoudt tot je omgeving en je 'doet' dat overal. Met dat uitgangspunt kun je hele aardige dingen doen om de taalbeheersing van de leerlingen te verhogen. Ik ben daar nu mee bezig op een mbo-opleiding. Samen met alle docenten maken we plannetjes om taalonderwijs volledig te integreren in de beroepsgerichte vakken. De leerling zal ervaren dat Nederlands nuttig is en belangrijk en dat het niet meer tijd hoeft te kosten om het te leren. Sterker nog, de tijd die je investeert verdien je dubbel terug.

Dit is zo zinvol dat ik zou wensen dat alle scholen dit voorbeeld gaan volgen.

Ik wil dat proces wel begeleiden natuurlijk.

woensdag 3 oktober 2012

Project Gutenberg; Don Quichot en Winnetou

Project Gutenberg?

Voor degenen die het nog niet kennen. Project Gutenberg is een digitale bibliotheek waar u gratis boeken kunt downloaden. Niet alle boeken zijn gratis verkrijgbaar. Het gaat om boeken waarop geen auteursrecht (meer) zit. Het kunnen ook boeken zijn met auteursrecht waarvan de auteur Project Gutenberg toestaat gratis te publiceren.

Wat kun je er vinden?

Ouwe shit, zullen veel mensen zeggen. Voor de meeste boeken geldt dat het auteursrecht is verlopen. De auteurswet van 1912 stelt dat na zeventig jaar het auteursrecht is vervallen. De drukken die bij Gutenberg digitaal verschijnen zijn dus overwegend meer dan zeventig jaar oud. Je zou dat 'ouwe shit' kunnen noemen.

Ouwe shit?

Zoals tegen alles kun je ook hier anders tegen aankijken. Gratis en voor niets kun je de pareltjes uit de wereldliteratuur verkennen. Je moet wel even de tijd nemen om te wennen aan eenen andere wijze van uitdrukking geven van de gedachten die den mensch met vruchtbare pennenstreeken aan het papier en den eeuwigheid Wencht toe te vertrouwen. Weest dus niet éénen ongeduldige snaak. Of zoiets.

Don Quichot

Begin uw ontdekkingstocht bijvoorbeeld met Baruch Spinoza en ervaar of dat wel of niet iets voor u is. Probeer eens wat werk van Joost van Vondel. Durf wat onbekends aan: Per auto door de kaukasus naar Perzië, van Claude Anet. Probeer eens wat Amerikaanse ouwe shit, Duits of zelfs Fries. Ik verzeker u, er zullen pareltjes voorbijkomen die u zullen beroeren ende vreugdevolle momenten schenken.

Een voorbeeld van een pareltje: Don Quichot. Wie kent hem niet. Nou, van naam velen, maar echt kennis gemaakt slecht weinigen. Een heerlijk en verrassend fris meesterwerkje uit 1605 waarin het ideale, het dromerige, het zoekende, vertolkt door Don Quichot, op, nog steeds, humoristische wijze tegenover de nuchtere en praktische 'realiteit' wordt gezet. Dit laatste in de rol van Sancho Pancho, u ook wel vaag bekend, denk ik.

Nog meer geluk

Ach, filosofen en klassiekers ten spijt, Min of meer per ongeluk gezocht vond ik De schat van het zilvermeer., geschreven door Karl May. Ik verslond, als kind en puber, meerdere malen dezelfde deeltjes van de Winnetou-reeks van Karl May. Nu zit ik weer te genieten van de prachtige sfeerbeelden van langvervlogen tijden; het westen wild zoals het nooit meer zal worden. Een harde, maar simpele wereld waar de mens ofwel totaal goed, ofwel totaal slecht was, aldus de visie van May.

Zo brengt Guttenberg nog iets aardigs teweeg. U kunt gewoon weer Karl May lezen zonder dat u een boekverkoper hoeft te zeggen dat u dit boekje, natuurlijk, voor uw zoon koopt. Ja, pakt u het maar even in. U hoeft niet de glimlach te zien waarmee de verkoper het boek inpakt. De glimlach die zegt: ja ja, voor uw zoon, als die het al krijgt dan zal het met verfrommelde bladen en stukgelezen kaft zijn.

Lang leve Project Gutenberg.

maandag 10 september 2012

Gecoacht door een paard

Mijn missie is problemen oplossen die zijn ontstaan door onhandige communicatie. Bijna alle problemen zijn 'communicatieproblemen'. In theorie hoef ik dus niet stil te zitten.

Een probleem analyseren en terugbrengen tot de essentie hoeft niet lang te duren. De betrokkenen laten ervaren wat de essentie is, neemt wat meer tijd in beslag. Ik heb de persoonlijke ervaring dat, als niemand je helpt, je jaren kunt ploeteren voordat je inziet waar de schoen wringt.

Onder andere om mijn arsenaal aan hulpmiddelen te vergroten heb ik contact gezocht met een paardencoach. Om te ervaren wat een paardencoach kan betekenen in een persoonlijke ontdekkingstocht naar een leven met niet al te veel problemen, heb ik de stoute schoenen aangedaan en ben ik de bak in gegaan met een paard.

Uit een vijftal paarden had ik eentje gekozen om dit experiment mee aan te gaan en op intuïtie of door geluk had ik een heerlijke relaxte partner gevonden in een tienjarige 'Jongedame'. Het werd een feestje. Kennismaken, samen opdrachtjes uitvoeren en afscheid nemen, het verliep in een heerlijk rustig en vertrouwd sfeertje. Voor de tijd die we samen mochten doorbrengen waren we dikke maatjes.

Stelt u zich eens voor dat u met een 500 kilo wegend dier geconfronteerd wordt. Wat gebeurt er bij u? Stel u voor dat dit dier direct, zonder dubbele agenda, op u reageert. Direct zichtbaar dat u tegenstrijdige signalen uitzendt, dat u een machtsstrijd aangaat, dat u onzeker bent, dat u.... Ja, een paard, aangevuld door een goede coach, kan zeker behulpzaam zijn. U ervaart direct wat uw gedrag teweeg brengt bij anderen. Geen camouflage met een glimlach deze keer.

'Jongedame' spiegelde mij ook het een en ander. Het belangrijkste kwam eigenlijk pas bovendrijven toen ik naar huis reed. Bent u benieuwd? Is het belangrijk wat mijn openbaring was? Zou u niet liever zelf .....


Marijke en 'Jongedame', bedankt voor deze ervaring en ik zie uit naar gezamenlijk geven van trainingen.


vrijdag 24 augustus 2012

Uw conflict met een ander is niet uw conflict met een ander

Wrijving, pesterijen, ondermijning, onvrede

Binnen elk sociaal verband is wel eens wrijving, zijn er pesterijen, onvrede over elkaars gedrag en ondermijning van elkaars prestaties. De levensvreugde wordt hier over het algemeen niet door vergroot. De aandacht voor elkaar, je gezin, de mensen van wie je houdt, je studie, je werk, lijdt eronder. Eigenlijk zijn we meer gebaat bij harmonie in ons leven.

Hoe kan wrijving ontstaan? 

Hoe kan een zakelijk meningsverschil, gebaseerd op redelijke argumenten, toch veranderen in een emotionele situatie waarin de man (of vrouw) niet gespaard wordt. Hoe kan een liefdevolle broer toch pisnijdig worden op zijn lieve zusje, hoe kan je schat van een man toch opeens in woede tegen je te keer gaan? Eigenlijk een makkelijk te beantwoorden vraag. Omdat datgene dat zich publiekelijk afspeelt, dat wat zichtbaar is voor eenieder, slechts een gedeelte is van wat er zich in totaliteit afspeelt. In de privésfeer, onuitgesproken, gebeurt zoveel meer. Omdat het zich afspeelt in de privésfeer is er nauwelijks grip op te krijgen of begrip voor op te brengen.

Er ontstaan ingewikkelde constellaties, misvattingen, interpretaties en aannames die bij iedere betrokkene weer anders zijn. Ontelbare variabelen, een chaos aan ideeën en iedereen denkt, intussen, dat hij het over hetzelfde heeft als de ander. Het is niet wonderlijk dat er conflicten zijn, het is wonderlijk dat ze er juist heel vaak niet zijn.

Valt hier nog een touw aan vast te knopen

Ja, de chaos terug te brengen tot ordening en eenvoud. Dit betekent dat je de situatie induikt, de golfjes aan de oppervlakte even laat voor wat ze zijn en op zoek gaat naar de stromingen die dieper liggen. Hierbij ga ik uit van het basisprincipe dat oorzaak en gevolg bij het individu ligt. Oftewel: het is niet jouw uitspraak die mij raakt en waar ik heftig op reageer, nee, het is 'iets' in mij dat geactiveerd wordt. Onvrede met je omgeving en met de ander, is herleidbaar tot onvrede in jezelf. Jij bent degene die het ervaart.

De emotie die bij je opkomt is een signaal. Het signaal is geactiveerd door een ander. In plaats van die ander een boze blik te geven, zou je de ander kunnen bedanken voor het feit dat hij of zij een pijnpuntje heeft blootgelegd waar je nu lekker aan kunt werken.

Gevoel is secundair

Gevoel is secundair betekent dat het gevoel een gevolg is van een overtuiging. Als je ergens door geraakt wordt, dan is dat een signaal dat er een overtuiging wordt aangesproken. Hoewel de gevoelens regelmatig heftig aan de oppervlakte liggen, doen de overtuigingen dat niet. Overtuigingen moeten soms in een moeizaam proces aan de oppervlakte gebracht worden.

Als de overtuigingen eenmaal aan de oppervlakte zijn gebracht zijn ze verhelderend. Dit gaat gepaard met aha's en ooh's van de betrokkenen. Waar een verhelderend licht schijnt is geen duisternis meer.

Balans

Balans is waar het om draait. Ken uw overtuigingen en breng ze in balans. Vaak betekent dat ook dat overtuigingen in de revisie moeten of in de grijze kliko. Het kan ook betekenen dat een leidende overtuiging herkent en erkent wordt. Een bevrijdende stap naar harmonie. Als er harmonie is in gedachten, is er rust en als er rust is ontstaat er ruimte voor het andere, het nieuwe, de ander. Harmonie en wrijving zijn geen vriendjes.

Is dit het?

Dit is het voor velen. Voor sommigen is dit het begin. Je kunt ontdekken dat overtuigingen die je meedraagt niet van jou zijn en dat ze knellen. Tijd voor bevrijding. Waar dit proces stopt, is niet aan mij.


--
Bronnen waaruit geput is: Joharievenster, Behaviorisme, RET, Byron Katie, praktijk DPS Communicatie.



woensdag 11 juli 2012

Leuker kunnen we het niet maken, makkelijker ook niet.

- Welkom bij de belastingdienst.
Er volgt nu een keuze menu. 


Een aantal piepjes later.


- Er zijn nog achttien wachtenden voor u.
- Er zijn nog.....

Wat later.


Nog wat later.


Al heel wat later.

- Met De Koning, belastingdienst, waar kan ik u mee van dienst zijn?
~Dag, u spreekt met Martin Bouwman. Ik bel over een lopende zaak. Misschien kunt u mijn dossier alvast even openen. Dat praat makkelijker, dan ziet u meteen waar het over gaat.
- Dag meneer, kunt u mij zeggen waarvoor u belt?
~Nogmaals, goedendag meneer, ik bel voor een lopende zaak, misschien kunt u .......... ach, ..... weet u, ik heb half februari een verzoek gericht tot de belastingdienst en tot heden, het is nu juli, heb ik nog geen uitsluitsel over dit verzoek. Ik heb geschreven, maar geen reactie gehad, ik heb diverse malen gebeld, een dikke week geleden nog en er zou terug gebeld worden, maar helaas.... Ik zit nog steeds te wachten.
- Wat is het probleem waar u voor belt?
~U gaat mijn dossier niet openen, he?
- Ik zou eerst graag weten waarvoor u belt.
~Ik heb half februari een verzoek ingediend om erkend te worden als ondernemer. Dit voor de inkomsten belasting.
- Mag ik uw BSN-nummer even?
~Ja, dat is ......
- Ter controle, uw geboortedatum?
~27 juli 1965
- Hm hm, ja ik zie het, u wilt erkent worden als ondernemer?
~Ja.
- Heeft u even een moment.
~Ja.

Wat later.

Nog wat later.

- Pardon, meneer. Er is geen probleem hoor. Ik zie dat u al een btw-nummer heeft. U kunt btw-aangifte doen.
~Ja, meneer, dat weet ik, dat heb ik al gedaan, maar dat is niet waarover ik bel. Ik wil erkend worden als ondernemer.
- U bent erkend als ondernemer, u kunt btw-aangifte doen.
~Nee meneer, ik ben niet erkend als ondernemer, ik kan btw-aangifte doen, maar dat is wat anders. Ik wil aangifte doen over mijn inkomsten als ondernemer.
- Waarom zou u dat willen?
~Meneer, u werkt bij de belastingdienst, u zou mij dat moeten kunnen uitleggen.
- Meneer, ik kan u alleen helpen als u mij antwoord geeft op de vraag.
~Natuurlijk, meneer. Prima!
Ik ben freelancer. Geruime tijd heb ik gefreelancet naast een vaste betrekking. Ik gaf mijn freelance inkomsten op als winst uit freelance bijverdiensten in de particuliere aangifte. Vorig jaar zat ik boven de urennorm, verdiende genoeg. Ik heb ontslag genomen en ga volledig als freelancer aan de slag. Ik ben dus ondernemer. Dus moet ik als ondernemer aangifte doen.
- Ah, u wilt inkomstenbelasting betalen over uw winst.
~Inderdaad meneer, ik snap volledig waarom de wachttijden zo lang zijn.
- Pardon?
~Nee, niets.
- Heeft u een momentje?
~Ik maak hier ruim de tijd voor vrij in mijn planning.

Wat later.

Nog wat later.

- Meneer?
~Ja, meneer.
- Ik kan u niet rechtstreeks doorverbinden met de afdeling die hier over gaat, maar ik zet het een en ander in het dossier en u wordt teruggebeld. Mag ik uw telefoonnummer.
~Meneer, met alle respect, dit is de zoveelste keer dat mij die belofte gedaan is. Geeft u mij het telefoonnummer en dan bel ik zelf even.
- Dat zal niet gaan meneer.
~Meneer, zoekt u gerust het nummer even op van de desbetreffende dienst, ik heb nog een momentje.
- Dit is niet hoe we werken bij de belastingdienst.
~De werkwijze van de belastingdienst zou ik graag een ander keertje met u willen doornemen. De ervaring leert me namelijk dat een dergelijke toezegging niet nagekomen wordt. Ik heb geen zin om weer voor niets te wachten. Daar komt bij dat ik uitstel heb gekregen tot 1 september en daar hobbelen we aardig naar toe.Ik zou graag zien dat de belastingdienst  in ieder geval voor 31 augustus een erkenning toestuurt en mij toegang geeft tot de het aangifteprogramma voor ondernemers. Dan heb ik nog een volle dag om mijn aangifte in te dienen. Ik wil graag op tijd zijn. 
- Meneer, ik wil u helpen, dat gaat beter als u uw telefoonnummer geeft.
~ Heeft u al in het dossier gekeken, daar zal het wel in staan.
- Meneer....
~Heb ik een keus?
- U wilt geholpen worden?
~06 .....
- Dank u wel meneer. Er wordt zo spoedig mogelijk contact met u opgenomen.
~Ja,.....
- Prettige dag nog.
~Dag





woensdag 4 juli 2012

Het is echt beter voor je, dus huil maar niet.

Als het verpleeghuis een plaatsje heeft

Een oma, zo lief is ze en meestal blij. Opmerkelijk, die blijheid, omdat ze al jaren in haar stoel zit te wachten op, ja, op wat eigenlijk. De vaste bezoekjes, de thuiszorg en de buurvrouw. In het weekend komen de kinderen een uurtje en af en toe een kleinkind. Zij vertrekken weer, maar oma blijft en zwaait. Ze glimlacht met haar mond. 'Doeg,' roept ze dan, ' doe de groeten aan en tot ziens.'

Vandaag is het anders. Het ging al een tijdje niet meer zo goed met oma. Ze kon niet meer in en uit het bed komen. Af en toe zei ze rare dingen. Alle organen, ook de hersenen, lijken aan slijtage onderhevig.

Lieve oma, nu besluiten anderen dat dit je laatste kopje koffie is in je eigen huisje, uit je eigen kopje. Als je straks uit je stoel wordt geholpen, zul je daar nooit meer zitten. De zalfjes en zeepjes, die al oud waren toen ik jong was, zullen nu definitief niet meer door jou gebruikt worden. Een paar foto's mag je meenemen en kleren.

'Het is echt beter voor je, oma,' zegt iemand, 'dus huil maar niet.'

maandag 25 juni 2012

Waarom schrijf ik ' hij wordt' met dt? Voor een hoog rendement!

Dit is geen lesje werkwoordspelling.

Dit is geen lesje werkwoordspelling. Dit blog gaat over 'waarom'. Dit is ook geen diepgravend filosofisch stuk, hoewel het begrip 'waarom' een dergelijke connotatie zou kunnen geven. Wat is het dan wel? Een beide benen op de grond benadering van middel en doel. Met als doel u bewust te maken dat het verheffen tot doel van een middel onnodig geld kost.

Het middel is tot doel verheven.

De mooiste voorbeelden hiervan vind je in mijn specialisme: Nederlands en communicatie. Omdat ik van huisuit historicus ben en geen Neerlandicus, is het voor mij misschien wat makkelijker te erkennen en uit te dragen dan voor de Neerlandici, maar, ja, het vak Nederlands, is een prachtig voorbeeld van het tot doel verheffen van een middel. Nederlands is een taal en daarmee een middel om met elkaar te communiceren. Het foutloos schrijven van een tekst kan dus nooit een doel op zich zijn. Het doorgronden van die, hè, toch uiteindelijk eenvoudige regels rondom de d's en t's en het foutloos toepassen daarvan is dus niet het uiteindelijke doel.

Ruis

Wat is dan wel het doel? Uiteindelijk wilt u iets bereiken met uw geschreven teksten. Dat wat u wilt bereiken is het doel. Bij een sollicitatiebrief, verwacht u een uitnodiging voor een gesprek. Bij een reclametekst hoopt u op verkoop van het product.
Zijn die d's en t's dan niet belangrijk? Ja, als de lezer zich stoort aan 'taalfouten'. Dan ontstaat er ruis. U wordt niet uitgenodigd voor een gesprek, uw producten worden niet verkocht.
Als de lezer niet geïnteresseerd is in de spreekwoordelijke d's en t's, kunt u zich de moeite besparen. Inleven in uw publiek geeft een hoger rendement.

Goh, moet hier nu een blog aan geweid worden?

Ik zie in bedrijven processen die ooit een doel gediend hebben. Het doel is niet meer en het proces heeft een status gekregen van jewelste. Niemand lijkt zich nog af te vragen waarom die handelingen nog verricht worden. Is het nuttig of nodig? Kan hier tijd en frustratie bespaard worden? Ja, beneden heeft men het wel in de gaten, maar boven is het nog niet doorgedrongen. Helaas worden daar de beslissingen gemaakt en ergens in de communicatie hierover gaat het mis.

Gelukkig maar. Zo blijft er nog wat werk liggen voor de zzp'er die, als buitenstaander, de gewoontes niet kent en dus anders, onbevangen kijkt. Met als doel, voor het bedrijf, tijd te winnen in het (productie)proces en frustraties bij de uitvoerenden te verminderen. Eigenlijk is een hoger rendement het doel. Ook voor mij.



maandag 18 juni 2012

Freelancers, vraag uw concurrent om hulp

Vanuit de ervaring

Ik schrijf maar weer uit eigen ervaring en met het vreemde idee dat wat goed voor mij is, dat ook voor u is. Natuurlijk ligt dat wat genuanceerder, maar het kan geen kwaad de ervaring te delen. Doe er het uwe mee.

Wie kan mij helpen?

Aangezien mijn portefeuille nog voor ongeveer een jaartje gevuld is, ontkom ik er niet aan: ik moet weer gaan denken aan marketing. Helaas, verkopen, dat is niet 'mijn ding'. Hoewel, ik verkoop wel eens voor derden en dat gaat me eigenlijk goed af, maar op het moment dat ik mezelf, mijn product moet verkopen, groeien er spontaan verkeersdrempels in mijn hoofd die een snelle doorstroming van mijn gedachtes belemmeren. Dat is niet bevorderlijk tijdens het verkoopgesprek. Wie kan mij helpen?

Ik heb het gevoel dat er een vreemd proces aan de gang is in het leven. Als je echt iets wilt, dan krijg je kansen en als je oprecht iets vraagt, dan komen er antwoorden. Ook in deze kwestie. Een hulpvaardige expert op het gebied van sales, bood mij aan eens een boompje op te zetten over het onderwerp sales.

Mijn business is communicatie. Ik weet 'alles' van communicatie. Ik begeleid mensen in hun communicatieprocessen. Heerlijk om nu eens begeleid te worden in mijn eigen communicatieproces. Niet nadenken of het allemaal wel waar is of intelligent of met kennis van zaken, wat ik zeg, maar gewoon zeggen wat er in me opkomt. De ander de mogelijkheid geven je valkuilen te vinden en te spiegelen. Op zo'n beetje dezelfde manier als ik dat zelf vaak doe bij anderen. De lichtjes die gaan branden als iemand anders even zijn zaklamp laat schijnen op plekken waar je allang niet meer geweest bent. Onderwijl het ene eureka gevoel na het andere krijgend.

Collegiale consultatie

Eens, flink wat jaren geleden, heb ik in een onderwijsorganisatie iets opgezet wat je zou kunnen omschrijven als collegiale consultatie. Bij collegiale consultatie doe je, op zijn eenvoudigst, niet anders dan een collega om raad vragen. Dit met het idee dat de kijk van een (relatieve) buitenstaander met kennis van zaken wel eens heel verfrissend kan zijn. Hij of zij ziet vaak dingen liggen die jijzelf nog niet gezien had, ook al was je er al eens over gestruikeld.

Mijn gesprek met een Salestijger valt misschien niet helemaal binnen de categorie collegiale consultatie, maar schurkt er opvallend dicht tegenaan. Deze consultatie heeft mij een flinke duw de goede richting uitgegeven.

Het riep ook een vraag op. Is de zzp'er, in het algemeen, bereid tot collegiale consultatie? De zzp'er heeft niet veel collega's, alleen maar 'concurrenten'. Het zal dus concurrentiële consultatie moeten worden.

Wie durft?





maandag 11 juni 2012

De tao van het dagelijkse brood

Over hoe het komt dat zij u niet begrijpen.


'De Tao kan niet in woorden worden uitgedrukt. Wat in woorden kan worden uitgedrukt is niet de Tao?' Zhuang Zi! Een Taoïstisch dichter die 300 voor Christus leefde, zei dit. Hij zei nog meer en heeft met de dingen die hij zei een voortdurende invloed op de oosterse wereld en inmiddels ook al geruime tijd op de westerse wereld.
Het is, zo denk ik, niet alleen de Tao die niet in woorden kan worden uitgedrukt. Niets kan, volledig, in woorden worden uitgedrukt. Woorden hebben namelijk geen betekenis van zichzelf. Het woord brood vult de maag niet en met het woord lepel kun je geen soep eten. Zoals met zoveel, zo niet alles, geven we betekenis aan woorden. Iedereen geeft zijn eigen individuele betekenis aan een woord. Hoewel, een Egyptenaar, bijvoorbeeld, die onze taal niet spreekt, geeft helemaal geen betekenis aan het woord brood.
Maar brood is toch brood, denkt u misschien en dat is voor iedereen, die Nederlands spreekt, hetzelfde. Is dat voor iedereen hetzelfde? Heeft iedereen dezelfde connotaties aan smaak, beeld, gevoel en reuk bij het woord brood? Het is allemaal afhankelijk van het Individuele referentiekader. Hoe dichter de referentiekaders bij elkaar liggen, van verschillende personen, hoe groter de overeenkomst, maar nog steeds met subtiele verschillen.
Ach, over het woord brood zullen we niet struikelen, maar over wat 'zwaarwegender' begrippen wel. Bij abstracties, zinnen en verhalen wordt het nog ingewikkelder en gaan bedoelingen en interpretaties nog verder uit elkaar lopen. Dit maakt communicatie zo lastig (en interessant). We gebruiken continu woorden die 'het' niet zijn, die alleen die precieze betekenis hebben, zoals wij die ervaren, in ons eigen individuele denkadertje en we verwachten dat een ander ons snapt, snapt u?
Ja? Dan snapt u nu waarom zij u niet begrijpen en... Vica versa.

woensdag 6 juni 2012

Saaier kan het niet worden

Een zonnetje straalde wat verlegen tussen de wolken terwijl ik huiswaarts ging. Hoewel de nieuwe helm wat knelde en zelfs pijn ging doen, genoot ik van de rit. Even werd het nijpend toen de brandstofvoorraad nagenoeg het nulpunt bereikte en het volgende tankstation aan de snelweg nog lange kilometers op zich liet wachten. Gelukkig wist ik dat bij de afslag Gorredijk, iets van de snelweg, redding was.
Terwijl ik het taluud afzwaaide, kwam het gesprek, dat ik zojuist gehad had met een directeur van een bedrijf, in mijn hoofd spoken. Even maar, motorrijden en afdwalen gaan niet samen. Op de een of andere manier kan ik alleen maar motorrijden tijdens het motorrijden.
Vlakbij huis voelde ik mijn telefoon trillen. Aangezien het met helm op lastig bellen is en ik me niet graag haast als je weet dat je het toch niet gaat redden, zette ik rustig de motor weg, deed mijn helm af en maakte de volgende fout: direct terugbellen. Vier kinderen, waarvan drie naar buiten kwamen galopperen, hadden het graag anders gezien. Mijn vrouw eigenlijk ook, vermoed ik, maar ze was begripvol als altijd.
Aan de telefoon had ik de regiomanager van een bedrijf, een ander bedrijf dan van dat gesprek met die directeur. Hij wilde nog iets doornemen over een contract.
We zaten op een lijn en dat is goed, voor ons en voor mijn kinderen die snel hun meer dan verdiende knuffels dankbaar in ontvangst konden nemen. Iets waarmee ze mij waarschijnlijk een nog groter plezier doen.
Na het eten snel even de mail gecheckt op mijn tablet en, ach wat leuk, een mail, van een uitgever waar ik het een en ander voor doe, over de wijze van honorering.

Contacten met verschillende bedrijven, een heerlijk ritje op de motor, een hartelijk welkom thuis en zelfs het heerlijke maaltje, bereid door mijn lieve vrouw; het is allemaal precies waar en hoe het zijn moet.

Niets schokkends gebeurd, geen frustraties, geen conflicten, zelfs de benzine bleek toereikend. Saaier kan het toch niet worden. Voor u, als lezer, misschien niet, maar ik vind het wel prettig zo.

vrijdag 1 juni 2012

Geschiedenis, wat is dat nou?

Ach, de reacties die ik krijg als ik zeg dat ik geschiedenis gestudeerd heb.

'Waardeloos vak, wat heb je daar nou aan, al die mensen zijn toch al dood.'

Of

'Oh, dan weet jij zeker alles van vroeger.'


Ik wil niemand tegen het zere been trappen, maar dit soort opmerkingen gooi ik in de prullenbak van mijn hersenen. De spreker verwijs ik naar dit blog.

Nee, beste mensen, geschiedenis gaat niet over mensen die allang dood zijn. Even los van de geschiedenis die gaat over de periode van erg kort geleden, dus over mensen die nog leven, gaat geschiedenis over 'de mens'. Geschiedenis gaat over de mens en zijn gedragingen, overtuigingen, handelingen, uitingen, problemen en oplossingen in een zeer gedifferentieerd pallet aan contexten. Geschiedenis gaat over de mens in details en over de mens in grote lijnen. Geschiedenis gaat over de mens en zijn economie, zijn politiek, zijn religie, filosofie, ethiek, conflicten, socialiteit, zijn pijntjes en vreugde. De mens is nog niet dood.

Nee, beste mensen, de historicus weet niet alles van vroeger. Niemand weet alles van vroeger, zelfs de mensen van vroeger wisten niet alles van toen. En dat brengt mij weer op 'het vak geschiedenis.'
Het vak geschiedenis is niet het uit je hoofd leren van wat er geweest is. Hoewel een flink portie basiskennis en dus uit je hoofd leren verreist is, is het vak geschiedenis het construeren van een beeld van het verleden. De historicus communiceert, als het ware, met het verleden. Het vak geschiedenis is zoeken naar geluiden uit het verleden, het beoordelen en analyseren van deze klanken en uit de fragmenten die nog hoorbaar zijn een nieuwe compositie maken. Die compositie zegt iets over de geluiden uit dat verleden en dus over dat verleden, maar die compositie zegt zeker zoveel over de componist en de context waarin de componist zijn stuk heeft geschreven.

Ik ga niet betogen dat dit allemaal waardevol is. Het is de individuele mens die waarde toekent aan iets. Ook dit weer in contextgebondenheid, maar als het vak geschiedenis mij iets geleerd heeft, dan is het wel dat er geen absolute, aan tijd en ruimte ongebonden, waarde of waarheid (die te kennen is) bestaat .

Stoeit u maar even met deze paradox.