maandag 25 juni 2012

Waarom schrijf ik ' hij wordt' met dt? Voor een hoog rendement!

Dit is geen lesje werkwoordspelling.

Dit is geen lesje werkwoordspelling. Dit blog gaat over 'waarom'. Dit is ook geen diepgravend filosofisch stuk, hoewel het begrip 'waarom' een dergelijke connotatie zou kunnen geven. Wat is het dan wel? Een beide benen op de grond benadering van middel en doel. Met als doel u bewust te maken dat het verheffen tot doel van een middel onnodig geld kost.

Het middel is tot doel verheven.

De mooiste voorbeelden hiervan vind je in mijn specialisme: Nederlands en communicatie. Omdat ik van huisuit historicus ben en geen Neerlandicus, is het voor mij misschien wat makkelijker te erkennen en uit te dragen dan voor de Neerlandici, maar, ja, het vak Nederlands, is een prachtig voorbeeld van het tot doel verheffen van een middel. Nederlands is een taal en daarmee een middel om met elkaar te communiceren. Het foutloos schrijven van een tekst kan dus nooit een doel op zich zijn. Het doorgronden van die, hè, toch uiteindelijk eenvoudige regels rondom de d's en t's en het foutloos toepassen daarvan is dus niet het uiteindelijke doel.

Ruis

Wat is dan wel het doel? Uiteindelijk wilt u iets bereiken met uw geschreven teksten. Dat wat u wilt bereiken is het doel. Bij een sollicitatiebrief, verwacht u een uitnodiging voor een gesprek. Bij een reclametekst hoopt u op verkoop van het product.
Zijn die d's en t's dan niet belangrijk? Ja, als de lezer zich stoort aan 'taalfouten'. Dan ontstaat er ruis. U wordt niet uitgenodigd voor een gesprek, uw producten worden niet verkocht.
Als de lezer niet geïnteresseerd is in de spreekwoordelijke d's en t's, kunt u zich de moeite besparen. Inleven in uw publiek geeft een hoger rendement.

Goh, moet hier nu een blog aan geweid worden?

Ik zie in bedrijven processen die ooit een doel gediend hebben. Het doel is niet meer en het proces heeft een status gekregen van jewelste. Niemand lijkt zich nog af te vragen waarom die handelingen nog verricht worden. Is het nuttig of nodig? Kan hier tijd en frustratie bespaard worden? Ja, beneden heeft men het wel in de gaten, maar boven is het nog niet doorgedrongen. Helaas worden daar de beslissingen gemaakt en ergens in de communicatie hierover gaat het mis.

Gelukkig maar. Zo blijft er nog wat werk liggen voor de zzp'er die, als buitenstaander, de gewoontes niet kent en dus anders, onbevangen kijkt. Met als doel, voor het bedrijf, tijd te winnen in het (productie)proces en frustraties bij de uitvoerenden te verminderen. Eigenlijk is een hoger rendement het doel. Ook voor mij.



maandag 18 juni 2012

Freelancers, vraag uw concurrent om hulp

Vanuit de ervaring

Ik schrijf maar weer uit eigen ervaring en met het vreemde idee dat wat goed voor mij is, dat ook voor u is. Natuurlijk ligt dat wat genuanceerder, maar het kan geen kwaad de ervaring te delen. Doe er het uwe mee.

Wie kan mij helpen?

Aangezien mijn portefeuille nog voor ongeveer een jaartje gevuld is, ontkom ik er niet aan: ik moet weer gaan denken aan marketing. Helaas, verkopen, dat is niet 'mijn ding'. Hoewel, ik verkoop wel eens voor derden en dat gaat me eigenlijk goed af, maar op het moment dat ik mezelf, mijn product moet verkopen, groeien er spontaan verkeersdrempels in mijn hoofd die een snelle doorstroming van mijn gedachtes belemmeren. Dat is niet bevorderlijk tijdens het verkoopgesprek. Wie kan mij helpen?

Ik heb het gevoel dat er een vreemd proces aan de gang is in het leven. Als je echt iets wilt, dan krijg je kansen en als je oprecht iets vraagt, dan komen er antwoorden. Ook in deze kwestie. Een hulpvaardige expert op het gebied van sales, bood mij aan eens een boompje op te zetten over het onderwerp sales.

Mijn business is communicatie. Ik weet 'alles' van communicatie. Ik begeleid mensen in hun communicatieprocessen. Heerlijk om nu eens begeleid te worden in mijn eigen communicatieproces. Niet nadenken of het allemaal wel waar is of intelligent of met kennis van zaken, wat ik zeg, maar gewoon zeggen wat er in me opkomt. De ander de mogelijkheid geven je valkuilen te vinden en te spiegelen. Op zo'n beetje dezelfde manier als ik dat zelf vaak doe bij anderen. De lichtjes die gaan branden als iemand anders even zijn zaklamp laat schijnen op plekken waar je allang niet meer geweest bent. Onderwijl het ene eureka gevoel na het andere krijgend.

Collegiale consultatie

Eens, flink wat jaren geleden, heb ik in een onderwijsorganisatie iets opgezet wat je zou kunnen omschrijven als collegiale consultatie. Bij collegiale consultatie doe je, op zijn eenvoudigst, niet anders dan een collega om raad vragen. Dit met het idee dat de kijk van een (relatieve) buitenstaander met kennis van zaken wel eens heel verfrissend kan zijn. Hij of zij ziet vaak dingen liggen die jijzelf nog niet gezien had, ook al was je er al eens over gestruikeld.

Mijn gesprek met een Salestijger valt misschien niet helemaal binnen de categorie collegiale consultatie, maar schurkt er opvallend dicht tegenaan. Deze consultatie heeft mij een flinke duw de goede richting uitgegeven.

Het riep ook een vraag op. Is de zzp'er, in het algemeen, bereid tot collegiale consultatie? De zzp'er heeft niet veel collega's, alleen maar 'concurrenten'. Het zal dus concurrentiële consultatie moeten worden.

Wie durft?





maandag 11 juni 2012

De tao van het dagelijkse brood

Over hoe het komt dat zij u niet begrijpen.


'De Tao kan niet in woorden worden uitgedrukt. Wat in woorden kan worden uitgedrukt is niet de Tao?' Zhuang Zi! Een Taoïstisch dichter die 300 voor Christus leefde, zei dit. Hij zei nog meer en heeft met de dingen die hij zei een voortdurende invloed op de oosterse wereld en inmiddels ook al geruime tijd op de westerse wereld.
Het is, zo denk ik, niet alleen de Tao die niet in woorden kan worden uitgedrukt. Niets kan, volledig, in woorden worden uitgedrukt. Woorden hebben namelijk geen betekenis van zichzelf. Het woord brood vult de maag niet en met het woord lepel kun je geen soep eten. Zoals met zoveel, zo niet alles, geven we betekenis aan woorden. Iedereen geeft zijn eigen individuele betekenis aan een woord. Hoewel, een Egyptenaar, bijvoorbeeld, die onze taal niet spreekt, geeft helemaal geen betekenis aan het woord brood.
Maar brood is toch brood, denkt u misschien en dat is voor iedereen, die Nederlands spreekt, hetzelfde. Is dat voor iedereen hetzelfde? Heeft iedereen dezelfde connotaties aan smaak, beeld, gevoel en reuk bij het woord brood? Het is allemaal afhankelijk van het Individuele referentiekader. Hoe dichter de referentiekaders bij elkaar liggen, van verschillende personen, hoe groter de overeenkomst, maar nog steeds met subtiele verschillen.
Ach, over het woord brood zullen we niet struikelen, maar over wat 'zwaarwegender' begrippen wel. Bij abstracties, zinnen en verhalen wordt het nog ingewikkelder en gaan bedoelingen en interpretaties nog verder uit elkaar lopen. Dit maakt communicatie zo lastig (en interessant). We gebruiken continu woorden die 'het' niet zijn, die alleen die precieze betekenis hebben, zoals wij die ervaren, in ons eigen individuele denkadertje en we verwachten dat een ander ons snapt, snapt u?
Ja? Dan snapt u nu waarom zij u niet begrijpen en... Vica versa.

woensdag 6 juni 2012

Saaier kan het niet worden

Een zonnetje straalde wat verlegen tussen de wolken terwijl ik huiswaarts ging. Hoewel de nieuwe helm wat knelde en zelfs pijn ging doen, genoot ik van de rit. Even werd het nijpend toen de brandstofvoorraad nagenoeg het nulpunt bereikte en het volgende tankstation aan de snelweg nog lange kilometers op zich liet wachten. Gelukkig wist ik dat bij de afslag Gorredijk, iets van de snelweg, redding was.
Terwijl ik het taluud afzwaaide, kwam het gesprek, dat ik zojuist gehad had met een directeur van een bedrijf, in mijn hoofd spoken. Even maar, motorrijden en afdwalen gaan niet samen. Op de een of andere manier kan ik alleen maar motorrijden tijdens het motorrijden.
Vlakbij huis voelde ik mijn telefoon trillen. Aangezien het met helm op lastig bellen is en ik me niet graag haast als je weet dat je het toch niet gaat redden, zette ik rustig de motor weg, deed mijn helm af en maakte de volgende fout: direct terugbellen. Vier kinderen, waarvan drie naar buiten kwamen galopperen, hadden het graag anders gezien. Mijn vrouw eigenlijk ook, vermoed ik, maar ze was begripvol als altijd.
Aan de telefoon had ik de regiomanager van een bedrijf, een ander bedrijf dan van dat gesprek met die directeur. Hij wilde nog iets doornemen over een contract.
We zaten op een lijn en dat is goed, voor ons en voor mijn kinderen die snel hun meer dan verdiende knuffels dankbaar in ontvangst konden nemen. Iets waarmee ze mij waarschijnlijk een nog groter plezier doen.
Na het eten snel even de mail gecheckt op mijn tablet en, ach wat leuk, een mail, van een uitgever waar ik het een en ander voor doe, over de wijze van honorering.

Contacten met verschillende bedrijven, een heerlijk ritje op de motor, een hartelijk welkom thuis en zelfs het heerlijke maaltje, bereid door mijn lieve vrouw; het is allemaal precies waar en hoe het zijn moet.

Niets schokkends gebeurd, geen frustraties, geen conflicten, zelfs de benzine bleek toereikend. Saaier kan het toch niet worden. Voor u, als lezer, misschien niet, maar ik vind het wel prettig zo.

vrijdag 1 juni 2012

Geschiedenis, wat is dat nou?

Ach, de reacties die ik krijg als ik zeg dat ik geschiedenis gestudeerd heb.

'Waardeloos vak, wat heb je daar nou aan, al die mensen zijn toch al dood.'

Of

'Oh, dan weet jij zeker alles van vroeger.'


Ik wil niemand tegen het zere been trappen, maar dit soort opmerkingen gooi ik in de prullenbak van mijn hersenen. De spreker verwijs ik naar dit blog.

Nee, beste mensen, geschiedenis gaat niet over mensen die allang dood zijn. Even los van de geschiedenis die gaat over de periode van erg kort geleden, dus over mensen die nog leven, gaat geschiedenis over 'de mens'. Geschiedenis gaat over de mens en zijn gedragingen, overtuigingen, handelingen, uitingen, problemen en oplossingen in een zeer gedifferentieerd pallet aan contexten. Geschiedenis gaat over de mens in details en over de mens in grote lijnen. Geschiedenis gaat over de mens en zijn economie, zijn politiek, zijn religie, filosofie, ethiek, conflicten, socialiteit, zijn pijntjes en vreugde. De mens is nog niet dood.

Nee, beste mensen, de historicus weet niet alles van vroeger. Niemand weet alles van vroeger, zelfs de mensen van vroeger wisten niet alles van toen. En dat brengt mij weer op 'het vak geschiedenis.'
Het vak geschiedenis is niet het uit je hoofd leren van wat er geweest is. Hoewel een flink portie basiskennis en dus uit je hoofd leren verreist is, is het vak geschiedenis het construeren van een beeld van het verleden. De historicus communiceert, als het ware, met het verleden. Het vak geschiedenis is zoeken naar geluiden uit het verleden, het beoordelen en analyseren van deze klanken en uit de fragmenten die nog hoorbaar zijn een nieuwe compositie maken. Die compositie zegt iets over de geluiden uit dat verleden en dus over dat verleden, maar die compositie zegt zeker zoveel over de componist en de context waarin de componist zijn stuk heeft geschreven.

Ik ga niet betogen dat dit allemaal waardevol is. Het is de individuele mens die waarde toekent aan iets. Ook dit weer in contextgebondenheid, maar als het vak geschiedenis mij iets geleerd heeft, dan is het wel dat er geen absolute, aan tijd en ruimte ongebonden, waarde of waarheid (die te kennen is) bestaat .

Stoeit u maar even met deze paradox.