woensdag 18 mei 2016

SMART, een hoop gedoe voor niets?

Waarom een blog over SMART?



















Ik werk aan een lerarenopleiding. De studenten worden opgeleid tot professional. Een kenmerk van een professional is dat hij kritisch naar zichzelf blijft kijken. Welke vaardigheden beheers ik, waar kan ik mij in verbeteren, wat gaat goed, wat minder goed?
Reflectie heeft te maken met gisteren. Wat volgt, na reflecteren, is denken aan morgen. Dat betekent doelen stellen. De opleiding kent veel momenten waarop doelen gesteld moeten worden door de studenten. In dit stukje tekst probeer ik meer duidelijkheid te geven over het stellen van doelen en ook uit te leggen wat de meerwaarde is van SMART.

De letters van SMART

Ik ga eerst kort uitleggen wat SMART is en vervolgens vertellen waarom dat SMART-gedoe zinvol is.


S= specifiek


In dit geval betekent dat iets van expliciet, duidelijk, eenduidig, voor iedereen te begrijpen en concreet.
Je doel moet beschreven worden in termen die waarneembaar zijn. Het tegenovergestelde van vaag, interpretabel, niet duidelijk.

Dus geen formuleringen zoals:
ik wil beter worden in ..... (hoeveel beter, wat kun je naderhand?)
Ik ga me verdiepen in ..... (wat is dat?)
Ik ga meer leren om van ...... (hoeveel meer, wat weet je naderhand?)
Laten we eerlijk zijn, na 1 seconde tijd aan dergelijke doelen besteden en ze zijn al behaald.

Hier laat ik het bij, wat betreft de 's' want veel wordt duidelijk bij de volgende stap: de 'm'.


M= meetbaar

Deze stap is een verfijning van stap 's'. We maken het nu niet alleen concreet, waarneembaar, maar we gaan er hoeveelheden aan plakken. We moeten het kunnen tellen. Ja, we moeten het kunnen meten. Alleen als je het kunt meten en echt beoordelen, dan kun je zeggen dat je doel behaald is (of niet). Meetbaar maakt het hard, geen gesjoemel, geen gevoelsmatige uitslag. Het is bingo of niet.

Een voorbeeld om het verschil tussen meetbaar en niet meetbaar aan te geven.

Ik wil veel push ups kunnen doen.
Ik wil 30 push ups kunnen doen binnen een minuut.

A= acceptabel

Tja, deze lijkt een beetje overbodig, deze lijkt een beetje toegevoegd om een mooi acroniem te krijgen. Lijkt, zeg ik, want in de praktijk bewijst deze 'a' haar nut. Bij de 'a' beschrijf je in hoeverre jouw doel acceptabel is. Oftewel, kan dit moreel gezien wel, is dit goed en nastrevenswaardig, doe ik andere geen kwaad met mijn doelstelling en dergelijke.
Een doelstelling kan een ander schaden, niet goed zijn voor het milieu, lastig zijn voor je huisdieren, maar een doelstelling kan ook jezelf schaden.

Een voorbeeld
In het onderwijs wil je graag orde en rust in je klas. Nou is dat niet altijd zo makkelijk voor elkaar te krijgen. Doelstellingen te verbetering van de rust en orde kunnen gauw dictatoriaal worden. Je kunt best orde en rust creëren, maar daarmee nog geen veiligheid en prettige werksfeer. Denk daarom goed na over je doelstelling. Wat zijn, eventueel, de nare kantjes? Schakel deze op voorhand uit. U ziet dat deze stap genomen moet worden.

R= realistisch

Is het überhaupt wel mogelijk? Kan dit wel? Je mag best wat van jezelf vragen, de lat wat hoger leggen, maar het moet wel haalbaar lijken.
Hier kijk je ook of je het in eigen hand hebt. Misschien heb je mensen nodig. Zijn die mensen beschikbaar?

Bovendien moet een doelstelling gaan over je eigen gedrag en vaardigheden. Een doelstelling als, 'volgende maand lukt het mij om die lastige groep jongens rustig les te geven', valt daar bijvoorbeeld niet onder. De jongens, vallen niet onder uw gedrag en de jongens hebben een andere doelstelling.

Wat je wel kunt doen is kijken welke vaardigheden je nodig hebt om die jongens rustig les te kunnen geven. Je kijken welke vaardigheden je nog niet of nauwelijks hebt. Je kunt die vaardigheden tot doelstelling nemen. Je kunt die vaardigheden beschrijven en toetsen. Die groep jongens kan onhandelbaar blijven.
Je volgende doelstelling kan dan zijn: na onderzoek antwoord geven op de vraag of ik andere vaardigheden moet aanleren of moet accepteren dat deze jongens niet rustig aan het werk te krijgen zijn. Op basis van de uitkomst van dat onderzoek (doelstelling), kun je weer een volgende doelstelling formuleren. Zo blijf je doelgericht leren.

T= tijdgebonden

Je kunt iets nog niet, je wilt het wel kunnen, je stelt een doel. Daar blijft het vaak mee, maar SMART dwingt je een punt in de toekomst te nemen waarop je je doelstelling hebt behaald. Ergens op je kalender komt een rood uitroepteken. Ook dit maak je nog iets specifieker. Je bepaalt namelijk je toetsmoment. Het hangt van je doelstelling af hoe specifiek. Ik adviseer om een dag te kiezen, maar soms is het nodig om een specifiek moment of uur op die dag te nemen als toetsmoment. Andere doelen moeten weer over meerdere dagen getoetst worden. Ook dan geef je de momenten over die dagen aan.
U beschrijft hier dus niet alleen waar, maar ook op welke wijze u uzelf toetst. Vaak komt daarbij dat u een locatie moet kiezen, mensen die u begeleiden of observeren en dergelijke. Vergeet dit niet te benoemen en te plannen. Als u wilt dat Kees uw push ups gaat tellen, dan moet Kees wel aanwezig zijn. U begrijpt dat de 't' en de 'r' een samenspel vormen.

Waarom dat SMART-gedoe


























We zijn er. De letters zijn verduidelijkt. Snap je het nog niet, dan heb je een doelstelling. Surf nog eens over het web. Je wordt doodgegooid met SMART.

Maar waarom?

Zelf doelen stellen is niet zo makkelijk. De meeste doelen die je in je leven hebt behaald, zouden wel eens door anderen gesteld kunnen zijn. Je hele schoolcarrière wordt bepaald door doelen die door anderen zijn gesteld. De kans is groot dat je zelf geen idee hebt gehad welke doelen je nu eigenlijk aan het halen was. Ja, je diploma, dat was je doel. Onder dat woordje, 'diploma' gaan liters inkt schuil die de einddoelen en subdoelen beschrijven. 

SMART geeft je een goed en duidelijk handvat voor het schrijven van doelen omdat het je dwingt na te denken over je doelstelling:

- wat wil ik precies, duidelijk helder, dus niet van dat vage (vaag is niet te bereiken en heb je al bereikt) (specifiek)

- hoe weet ik nu zeker dat ik het gehaald heb, hoe weet ik dat ik mezelf niet voor de gek hou, hoe weet ik dat ik verbeterd ben in .... (meetbaar)

- is dit wel een doelstelling die mag, die goed is, die geen schade toebrengt aan een ander, mijn omgeving, mijzelf (acceptabel)

- waar sta ik nu, waar wil ik heen, welk leerpad ligt er voor mij, hoe zwaar is dat, hoeveel tijd kost dat, hoe groot is het verschil tussen wat ik nu weet en kan en mijn doelstelling,, mag ik dat van mijzelf verwachten, is dat te doen, wie heb ik daarbij nodig, zijn die mensen beschikbaar, heb ik het in eigen hand (realistisch)

- op welke wijze moet ik toetsen of mijn doelstelling gehaald is, wanneer moet ik toetsen, op welke plaats, welke omstandigheden, wie heb ik daarbij nodig, wat moet ik daarvoor doen, wat zijn de tussenstappen die ik moet zetten.

Conclusie

SMART maakt je doelstelling concreet en 'hard'. Je weet dat je het wel gehaald hebt of niet gehaald hebt. Je hebt wel of geen 30 push ups gedaan in 1 minuut op die datum op dat uur. Als je er maar 3 hebt gedaan, dan was je doelstelling niet realistisch en heb je een inschattingsfout gemaakt over wat je al kon en/of hoe snel je leert.
SMART dwingt je na te denken over allerlei aspecten waar je anders nooit over na zou denken. Daarmee geef je verdieping aan je doelstelling. Je doelstellingen zul je ook minder makkelijk formuleren. Je besteed er aandacht aan en daarmee wordt de kans groter dat je ook daadwerkelijk doelstellingen behaald.
Je leert anders ook wel wat, maar leer je dat wat nodig is voor het uitvoeren voor een bepaalde taak en is je leerweg net zo doelgericht en snel.

Dankwoord

Dit was een lange tekst en u heeft het gehaald.Dat verdient een dankwoord.
Ergens schreef ik dat internet vol staat met uitleg over SMART. Waarom SMART handig is heb ik, hoop ik, toegevoegd en duidelijk gemaakt.

Als deze tekst u heeft geholpen, deel hem dan met diegene die het nodig heeft.

Als u mij betrapt op een spelfout of grammaticafout, dan mag u mij daar ten alle tijden op wijzen.

Ik wens u veel behaalde doelstellingen toe.



Vriendelijke groeten,
DPS Communicatie
Martin Bouwman

Nog wat reclame

Heeft u vragen, loopt u vast in uw ontwikkeling, wilt u gecoacht worden? neem dan vrijblijvend contact met mij op.
info@dps-communicatie.nl



vrijdag 22 april 2016

Cocaïne, voetbal, bier of ........ (ver)leiding.

Waar gaat deze tekst over?

Deze tekst gaat over verleiding en leiding. Het gaat er ook over dat je een vat vol kwaliteiten bent en dat je met je kwaliteiten je verleidingen (zijn er wel verleidingen?) kunt weerstaan.
Het gaat, zoals meestal, over het scheppen van jezelf en over de manier waarop je kijkt naar jezelf en je omgeving.
In de kern van het verhaal krijgt je handvatten om je te wapenen tegen verleiding.








Voor wie

Herken je iets van dit: ik zou studeren, maar ja, toen kwam Frits vragen of ik mee ging naar café en toen kwam er niets meer van. Voor jou is deze tekst vooral bedoeld.

Deze tekst is vooral degene die merken dat ze van alles willen, maar tot niets of weinig komen.  

(Ver)leiding

Het is eenvoudig. Bij leiding bepaal jij. Jij hebt de touwtjes in handen. Bij verleiding bepaalt (ogenschijnlijk) de/het ander. Je zou kunnen denkend at je, als er sprake is van verleiding, je iets doet dat je eigenlijk niet wilt. Je wilt naar huis, maar je krijgt nog iets aangebodene en, ja, je blijft nog even. Daar kon jij niets aan doen.

Verleiding kan komen van een mooi mens met een schalkse knipoog, van een glas bier, van een blieb van je telefoon, een spel op de computer, je bed, de bank, de tv, enzovoor enzovoort. Alles wat je op korte termijn genot geeft. Vaak houdt het je af van lange termijn genot.

Als je een studie wilt doen, zul je van de bank af moeten, uit bed moeten, je bier laten staan en je boeken pakken. Waarom? Omdat dat je op lange termijn datgene geeft wat je nastreeft.

Verleiding taboe

Mag ik me dan niet meer laten verleiden? Laat ik eerst dit duidelijk maken. JIJ hebt altijd de leiding. JIJ beslist of je je laat verleiden. JIJ beslist of je je telefoon pakt iedere keer dat hij bliebt. JIJ beslist of je ingaat op de avances van die mooie man of vrouw. JIJ heb altijd de leiding bij beslissingen die je neemt. Dingen overkomen je omdat jij een keuze hebt gemaakt. En ja, ik weet hoe moeilijk het is om je tegen verleidingen te verzetten en dat het iets makkelijker gezegd is dan gedaan. Ik weet ook dat je de JIJ beslist of je het gevecht wilt aangaan. Je moet weten, beseffen, helder hebben,dat JIJ stuurt, anders wordt sturen moeilijk.

Nu het antwoord op de vraag. Wat mij betreft geef je jezelf over aan verleidingen, maar bepaal dan wanneer, waarom en in welke mate.
(Overigens geldt dat je gewoon lekker zelf weet wat hij wel en niet doet zolang je er maar niemand mee schaadt; dus ook jezelf niet.)


Hoe krijg ik leiding?

Er zijn natuurlijk geen pasklare antwoorden. Elders in mijn blogs betoog ik dat je problemen van verschillende kanten moet benaderen en op verschilden wijzes tegelijkertijd moet aanpakken. Wat ik hier geef is een idee, een mogelijkheid, één van de aanpakstrategieën. 

Voor mijn uitleg leen ik even het kernkwadranteschema van Ofman. U moet wel onthouden dat elk schema een hulpmiddel is om de werkelijkheid te begrijpen, maar dat de werkelijkheid altijd ingewikkelder is dan een schema.
Ofman zegt dat ieder mens kwaliteiten heeft, kernkwaliteiten en dat een te veel van zo'n kwaliteit je valkuil kan worden.
Voorbeeld: je kunt goed plannen en organiseren, het zit je in het bloed. Te veel plannen en organiseren is je valkuil. Het zorgt ervoor dat spontaniteit uit je leven verdwijnt en het zorgt ervoor dat als het anders loopt dat je gepland hebt, je verstart, je niet verder komt.

Nog een keer.
Kwaliteit is iets waar je van nature goed in bent en goed bij voelt.
Valkuil is een te veel van die kwaliteit.
Hoe da te veel eruit ziet is individueel.

Te veel behulpzaamheid (kwaliteit) kan een valkuil van te weinig liefde voor jezelf betekenen.
Te veel behulpzaamheid kan een valkuil van te veel zelfgenoegzaamheid betekenen.
Wat de valkuilen zijn bij jou kwaliteiten is van te voren niet te zeggen. Jij kunt dat ontdekken.

De uitdaging

Je uitdaging is ervoor zorgen dat je niet in je valkuil valt. Je uitdaging ligt dus in het ontwikkelen van het tegenovergestelde van je kwaliteit; je uitdaging ligt in het ontwikkelen van je valkuil. 

Stel je kwaliteit is plannen en organiseren, dan is je valkuil misschien dat je star bent of paniekerig als je het niet in de hand hebt. Je uitdaging is dan om flexibeler ( uitdaging van valkuil star) te worden of relaxter (uitdaging bij valkuil paniekerig). 

Een concreet voorbeeld. Je gaat op kampeervakantie en je hebt alles goed voorbereid. Je weet hoeveel kilometers je per dag rijdt, je weet waar je gaat overnachten, uiteraard is het besproken, kortom alles heb je afgedekt, denk je.
Vol goed moed, nog even alles controleren, ga je op vakantie. Na tweehonderd kilometers komt er rook uit de motor en blijkt dat je een lek hebt in de radiator. De hulpdiensten laten op zich wachten en na drie uur sta je pas bij een garage waar gezegd wordt dat je een dag moet wachten op reparatie. 
Nu is de vraag, ben je geestelijk en fysiek in je valkuil gedonderd of heb je je uitdaging dusdanig ontwikkeld dat je naast autopech niet ook nog hartritmestoornissen hebt gekregen?

Opdracht

Opdracht? Nou ja, zie maar wat je ermee doet, maar het is op zich aardig om eens je talenten te beschrijven en jouw specifieke valkuilen die daarbij voor jou van toepassing zijn.

Ik vraag u nog even geduld, ik kom zo weer terug op mijn verhaal van de verleiding en de leiding.

Plannen is een kwaliteit, niet plannen, flexibel omgaan met de dingen die komen is ook een kwaliteit. Als u flexibel bent heeft u een wat vagere planning van de vakantie en kunt u waarschijnlijk met meer rust een tegenslag verduren. Autopech, een nacht in dit stadje blijven? Ach, ja vervelend, maar je hebt gezien dat er een hotelletje vlakbij is en gezellig marktje, Het is warm, het is hier ook leuk, prima toch. Dan gaan we morgen wel verder of we blijven nog even. Ziet u, niet plannen is ook een kwaliteit.

Dan vervolgen we we nu weer het verhaal over verleidingen.


De verleiding en Ofman

Je overgeven aan verleidingen is een kwaliteit. In onze jachtige wereld vergeten veel mensen (of zijn het afgeleerd) om zich eens helemaal over te geven aan de verleidingen en geneugtes van het zijn. Jezelf heerlijk verwennen met een lekker glas bier op een zonovergoten terras, gewoon ff lekker op de bank zitten en wat doelloos zappen van kanaal naar kanaal, je nog eens om draaien en nog een kwartiertje extra pakken, heerlijk. Dit kunnen (zonder rotgevoel, schaamte, spijt) is zeker een kwaliteit.

Je ten alle tijden en/of volledig overgeven lijkt me iets te veel van het goede. Dat schaadt je relatie, je gezondheid, je planning, je kans op het bereiken van gestelde doelen enzovoort. Maar weet: het gaat om een kwaliteit. Zoek de de voor jou relevant en bijbehorende uitdaging en los het probleem op.

Wat kan een uitdaging zijn? Iedereen heeft zijn eigen schema, maar ik kan me voorstellen dat het je ontbreekt aan daadkracht. IK wil eigenlijk studeren, maar nu ben ik aan het gamen. Het vraagt daadkracht om de computer uit te zetten en te gaan studeren. 
Het kan ook zijn dat het je ontbreekt aan het kunnen stellen van lange termijndoelen. Als je geen doel hebt, dan ga je automatisch zwalken. Ga dan na wat je nog zou willen in je leven, wat je daar voor nodig hebt, welke weg je dan moet bewandelen.

Waar het om draait: zoek je uitdaging en werk eraan.

Gebruik je kwaliteiten

Je hebt gezien dat je kernkwaliteiten hebt. Daar heb je er niet één van, Daar heb je er een hele bos van. Een andere kwaliteit kan je helpen om je valkuil (je te veel aan kwaliteit) minder ernstig te laten zijn.

Laten we het eerste voorbeeld nog een pakken. Je bent een geboren planner en je bent ook creatief. Je plant je vakantie van a tot z en op het moment dat er iets onverwachts gebeurt switch je naar je andere talent: creativiteit. Vanuit je creativiteit kom je tot een mooie oplossing.

Ik ben nu eenmaal zo

Tijdens mijn trainingen heb ik het vaak over 'je gereedschapskist'. Je gereedschapskist staat voor heel veel: kennis, ervaring, kwaliteiten, vaardigheden. Tijdens je leven kun je je gereedschapskist flink vullen. Met alles wat er in je gereedschapskist zit, kun je van alles maken, creëren, scheppen, veranderen. Dat kunnend dingen zijn die buiten je liggen, maar het betreft ook jezelf. In feite is het vullen van je gereedschapskist al jezelf veranderen, aan jezelf werken.Ik zal u iets verklappen: soms, nu ik dit schrijf bijvoorbeeld, raak ik in een staat van vervoering over de ongekende mogelijkheden die er zijn. Echt! Misschien heb je die ervaring niet, leer dan anders te kijken.

Maar let op: with great powers comes great responsibility.

Ik zie het voordeel niet

Als je het voordeel niet ziet, moet je nog eens lezen ;-)

Het gaat hierom:
1. bewustwording; jij hebt meestal de leiding over je eigen gedrag ook als je denkt dat je dat niet hebt
2. redeneren vanuit je kracht; uitgaan van kwaliteit (zie de kwaliteit, verwerp hem niet)
3. bewustwording dat je meerdere kwaliteiten hebt die je strategisch kunt inzetten
4. hoop en passie; je kunt aan jezelf werken, zie het spel en raak gepassioneerd door de mogelijkheden die er zijn.

Zoals altijd wens ik u een prettig leven met steeds voller wordende gereedschapskisten.

Nog eens verder babbelen?

Via skype verzorg ik coachingssessies en een stukje wandelen of fietsen (dat praat makkelijker) behoort ook tot de mogelijkheden.
.
Mail voor meer informatie: info@dps-communicatie.nl

Groeten,
Martin





dinsdag 8 maart 2016

De helpende kracht van depressie

Je bent depressief? gefeliciteerd!


Ik begrijp dat de kop van dit artikel vraagtekens oproept en misschien wel boosheid. Als je in een zware depressie zit, lijkt een felicitatie niet op zijn plaats. Je verlangt dan meer een troostend woord en begrip voor je situatie die niet te benijden is. Toch sprak iemand die woorden uit toen ik in een diepe kuil van ellende zat en worstelde met het leven, de mensen en, vooral, mezelf.
Ik zou zelf niet een mens in depressieve toestand feliciteren met die toestand. De mens is te breekbaar in zo'n situatie. Wellicht zou ik zeggen dat deze periode op een later tijdstip in het leven wel eens als heel waardevol kan worden beschouwd. Een depressie heeft waarde; met feliciteren zou ik nog even wachten.

Een waardevolle depressie

Elders in mijn blogs beschrijf ik dat geluk en ongeluk niet vast te pinnen zijn op één oorzaak of één remedie. Elders schrijf ik over verschillende domeinen van het leven die allemaal onder de loep genomen moeten worden: voedsel, beweging, sociaal leven, zingeving, je gedachtes, autonomie. Daar ga ik niets vanaf doen. Ik ga in dit blog vertellen op welke wijze een depressie waardevol kan zijn. Beter gezegd, ik ga vertellen op basis van mijn persoonlijke ervaring over de positieve kracht van depressie.

Positieve depressie, me hoela...

Depressiviteit voelt niet als een positieve kracht. In tegendeel, het voelt als verlamming, zwaar, duister en gaat, als je goed te pakken hebt, gepaard met fysieke pijn en veel verdriet. De stap van een gevoeld uitzichtloos leven naar een einde van dat met pijn en verdriet overgoten leven is niet groot. Depressiviteit kan leiden tot zelfmoord. Daar is niets positiefs aan. 

Goed voor jou en slecht voor jou

Laten we er nu eens vanuit gaan dat er een goede manier van leven is voor jou en een verkeerde manier van leven voor jou. Ik voeg bewust 'voor jou' toe aan de voorgaande zin. Wat veel geestelijk leiders vergeten te vertellen is dat ieders weg een andere weg is. Dus laten we beginnen met goed is voor jou en wat slecht is voor jou. 

Wegwijzers

Laten we er nou eens vanuit gaan dat er op jouw pad wegwijzers staan. Die wijzers wijzen naar wat goed voor je is en wijzen ook naar wat slecht voor je is. Op die wegwijzers staat alleen niet dat het een wegwijzer is en, nu wordt het lastig, het valt ook niet te bewijzen dat het echt wegwijzers zijn (laat staan dat ze geplaatst zijn met het doel jou de weg te wijzen). Jij bent het die betekenis moet geven aan een wegwijzer. Beter gezegd, jij bent het die wegwijzers moet aanwijzen en benoemen. Als je dat eenmaal begrijpt, dan zie je dat je leven vol met wegwijzers staat. Als je dat eenmaal begrijpt dan snap je ook dat een wegwijzer die wijst naar slecht voor jou in tegenovergestelde richting gevolgd moet worden (geantivolgd).

Mag ik een voorbeeld

Laten we eens een banaal en voor de hand liggend voorbeeld nemen om het idee van wegwijzers duidelijk te maken. Stel u eet bedorven vlees. Dan bent u vervolgens een week ziek. Voila, een wegwijzer: van bedorven vlees wordt ik ziek.
Lees nog even door, ik had u gewaarschuwd voor de banaliteit en het open-deur-gehalte van dit voorbeeld.  
Er zijn een aantal problemen in de praktijk die het zien van wegwijzers bemoeilijkt. Daarover straks. Nu eerst een opsomming van wegwijzers:
- eigen ervaring
- ervaring en onderzoek van anderen.

Te vinden in:
- dagelijks leven
- aansporing van anderen (u bepaalt de richting)
- feedback van opvoeders
- reacties op uw gedrag
- boeken
- leven van mensen die u bewondert
- mensen die u als voorbeeld heeft (neem altijd mensen als voorbeeld die bewezen hebben dat te kunnen wat u nastreeft)
- blogs.

Het is opletten

Wegwijzers zien en begrijpen is vaak niet zo makkelijk, maar je kunt het leren. Oefening baart kunst.
Wat het moeilijk maakt:
- wegwijzers zijn meestal wat minder eenduidig dan in het genoemde voorbeeld.
- wegwijzers wijzen soms tegen de stroom in
- wegwijzers wijzen naar lange termijn en soms wil je alleen korte termijn zien
- wegwijzers wijzen soms langs moeilijk begaanbare paden
- wegwijzers wijzen soms naar paden die pijnlijk zijn.

Een geluk is dat wegwijzers blijven wijzen. Het houdt nooit op. 

Terug naar de begaanbare wegen

Wat is nu de positieve kracht van een depressie. Als je alle wegwijzers gemist hebt, dan is depressie de wegwijzer niet niet te missen valt. Depressie is de ultieme wegwijzer die je dwingt opnieuw te kijken naar wat voor jou belangrijk is, wat jij moet doen. 
De kans bestaat dat je zover van de route bent afgeweken dat je eerst een ongemakkelijke weg moet gaan. Misschien moet je je met een hakmes een weg kappen door de wildernis. Misschien moet je oude gewoontes afkappen, misschien (tijdelijk) afscheid nemen van 'vrienden' die je belemmeren jouw weg te gaan. 

Achteraf zo blij

Uiteindelijk wil je terug naar de makkelijk begaanbare paden. Eerst moet je je weg daarnaartoe bevechten. Dat kost kracht, dat kost energie, dat is overgave aan jezelf. Dat is een intensiteit in je leven aanvaarden die je, als je je spullen weer op orde hebt, misschien wel nooit meer gaat ervaren; nooit meer op die manier. Dat is leven op het scherpst van de snede. 

Voor mij is dat een periode die ik nooit meer wil meemaken, maar waarvan ik blij ben dat ik hem meegemaakt heb. Deze periode was leerzaam en openbarend. Hier vond ik iets wat ik als een schat bij me draag.

Hoe sterk moet je zijn?

Heb je die kracht en die energie en dat lef. Wat denk je? Als je nee denkt, dan slaat de wegwijzer je nog harder op je hoofd. Je wordt net zo lang op je hoofd gebonsd totdat je, naar ik hoop, denkt  ja, ik heb die kracht. Ja, ik ga op pad. Ja ik ga mijn weg naar wat goed is voor mij bewandelen. 

Ik zeg ja!

Als je ja denkt, dan voel je je niet direct fit en energierijk. Je voelt je nog steeds belabberd en beroerd, maar je gaat wel op pad; je gaat weg uit die plek waar je zit. Je gaat op weg naar betere oorden. 
Natuurlijk voel je je belabberd, je bent topsport aan het bedrijven. Elke topsporter kan je vertellen dat groei alleen plaatsvindt als je bereid bent pijn te lijden: no pain no gain.

Van pijn naar pijn, wat heb ik daaraan?

Van pijn naar pijn, wat heb ik daaraan? Waar staat geschreven dat je geen pijn mag hebben? Nog even terug naar de topsporter. Hij weet dat hij pijn moet lijden om zijn doel te bereiken. Maak je pijn zinvol en doelgericht. Als je weet dat de pijn hoort bij de weg die je gaat en dat die je weg je ergens toe gaat leiden, dan voelt de pijn al anders.
Houd je kompas scherp in het oog. Als je je doelen niet meer ziet zitten, stel je ze bij anders zou je pijn weer zinloos worden. Hoewel, zinloos, pijn is ook altijd je wegwijzer voor doorgaan of voor stoppen; jij bepaalt.

Tot slot

Elders in dit blog staan de onderdelen beschreven die zorg verdienen bij je te bewandelen pad. Ze hebben de titel 'angst en depressie' de baas. Ze zijn geschreven op basis van literatuuronderzoek, persoonlijke ervaring en gesprekken met deskundigen (ervaringsdeskundigen en medici).
Het kan geen kwaad ze eens te lezen. Misschien zijn het wel jouw wegwijzers.

Nog even terugkomen op 'gefeliciteerd met je depressie'. Ik schreef al:

Voor mij is dat een periode die ik nooit meer wil meemaken, maar waarvan ik blij ben dat ik hem meegemaakt heb. Deze periode was leerzaam en openbarend. Hier vond ik iets wat ik als een schat bij me draag.

Ik schreef ook: wacht nog even met feliciteren. Persoonlijk zag ik de meerwaarde van de depressie pas toen ik er zo'n beetje aan het uitkomen was. Wees voorzichtig met feliciteren. Het kan een zetje de goede kant op zijn; het kan een goede impuls geven en kracht oproepen, maar het kan ook een negatief effect hebben.

--------


Heeft u vragen, loopt u vast in uw ontwikkeling, wilt u gecoacht worden? neem dan vrijblijvend contact met mij op.
info@dps-communicatie.nl

Vriendelijke groeten,
DPS Communicatie
Martin Bouwman

© MB 



zaterdag 30 januari 2016

Geluk is te doen; deel 2

Waar gaat dit blog over?

De rode draad in mijn blogs is dat je grote invloed hebt op je eigen welzijn en welbevinden. Je bent de kapitein op je eigen schip.
Zijn er dan geen andere invloeden van betekenis? Wat te denken van capaciteit? Heeft iedereen competenties om zijn leven richting te geven? Wat te denken van omstandigheden? Wat te doen als je schip in een storm verkeert? Wat te denken van hogere machten of lot? Hebben wij mensen alles zelf in de hand? Aan deze vragen wil ik aandacht besteden in dit blog.

Kan iedereen zijn leven sturen of moet je daar slim voor zijn?

Als je de metafoor gebruikt van de kapitein op zijn schip, dan kun je je voorstellen dat niet iedere kapitein even bekwaam is. Daar gaan mijn blogs ook over: hoe jezelf te bekwamen. Het is toch gek dat voor elk beroep zo'n beetje een diploma moet halen, maar dat vorm geven aan het ingewikkelde heden ten daagse leven als vanzelfsprekend wordt beschouwd. Nou ja, niet geheel vanzelfsprekend. De meesten van ons krijgen een degelijke opvoeding. Daarnaast krijgen scholen steeds meer taken toebedeeld in het aanleren van vaardigheden.
Ik denk niet dat iedereen de vaardigheden die nodig zijn aan kan aanleren. Er is een kleine groep, een hele kleine groep die sterk afhankelijk zijn van verzorgenden.
Niet alles hoef je zelf te kunnen. Ook vragen om hulp is sturen.

Bewust zijn

Soms leer je wel wat, maar blijft het vooral in je hoofd zitten. Het is cognitieve kennis. Ik ervaar regelmatig een verschil tussen weten en 'weten'. Bij echt weten lijkt kennis deel te zijn van je zijn. Je moet je echt bewust zijn van de rol die je zelf speelt in je weg naar geluk. Je moet bewust zijn. Als je dat niet met de paplepel ingegoten krijgt, dan kan een gebeurtenis, een diepe val in de afgrond, een zware depressie of weet niet wat je leiden naar bewust zijn. Bij mij was het een combinatie van veel factoren en op het moment dat de bodem was bereikt was mijn wegwijzer de juiste kant op: een boekje van de boekenvoordeel over het Boeddhisme. Laten we zeggen dat de grond er geploegd bijlag en hoefde slechts gezaaid te worden. Een boekje van €6,00 kan dan voldoende zijn. Nee, ik ben geen boeddhist geworden, maar het boeddhisme zit vol met aanwijzingen. Wegwijzers noem ik dat. Ze staan trouwens overal. Toen ik begon te begrijpen waar ik op moest letten, zag ik dat ik in mijn leven veel van die wegwijzers was gepasseerd, maar niet als dusdanig herkend. Ik moest me er eerst van bewust zijn.

De rol van omstandigheden.

Omstandigheden zijn er. Je leven vorm geven is je leven vorm geven in die omstandigheden. Daar hoort bij dat niet alles lukt, dat je soms verdriet hebt, soms angst, soms een negatief gevoel hebt en fouten maakt. Als het schip in een storm vaart, moet je maatregelen nemen; iets met zijlen en sturen. Je leven vorm geven is dat jij iets gaat doen, gaat sturen. Dus niet dat je met je handen in het haar gaat zitten en anderen de schuld gaat geven omdat zij iets moeten doen of hadden moeten doen. Ik geef direct toe dat de omstandigheden van de één iets eenvoudiger lijken dan van die van een ander. Aan de andere kant, elke topsporter weet dat groei alleen gepaard kan gaan met hard werken en geregeld pijn lijden. Degene die rottige omstandigheden meemaken en leren daarmee om te gaan, zijn sterker geworden.

En het mooie is: omstandigheden kun je beïnvloeden. Jij bent onderdeel van het geheel; onderdeel van de omstandigheden. Als je ergens anders gaat staan, zijn de omstandigheden veranderd. Als je anders gaat kijken, zijn de omstandigheden veranderd; verander je kijk, verander de waarde die ergens aan toekent. Zelfs datgene wat in het verleden ligt, kun je veranderen.

Als je dat allemaal niet doorhebt, dan kan het maar zo zijn dat de omstandigheden ervoor zorgen dat je op een plek komt waar je het wel moet gaan zien.

God of lot

Zie bovenstaande tekst.

Wat ik bedoel is: het maakt niet uit. Je kunt er van alles over denken, maar jij moet vorm geven.


Heeft u vragen, loopt u vast in uw ontwikkeling, wilt u gecoacht worden? neem dan vrijblijvend contact met mij op.
info@dps-communicatie.nl

Vriendelijke groeten,
DPS Communicatie
Martin Bouwman

© MB Zowel teksten als foto's mogen niet gebruikt worden zonder toestemming.








maandag 4 januari 2016

Geluk is te doen! Succes is te doen!

Ik ben succesvol!

Of arrogant, denkt u misschien. Niet zo erg arrogant, maar ik heb wel lef. Succes hebben geeft een verantwoordelijkheid. Zeggen dat je succes hebt, doet je beseffen dat het ook anders kan. Ik durf het te hebben en te zeggen: ik ben zo succesvol als Enzo Knol en Robbie Williams om maar eens wat te noemen.

Dat schept een verantwoordelijkheid. Het is werken, maar als je weet hoe, dan moet je het doen. En, ik vind dat ik het trucje door moet geven. Heeft u er wat aan? Misschien wel.

Nog even de vijf tips!

Ooit heb ik de vijf tips voor een ongelukkig leven geschreven. Ooit, een paar jaar geleden schreef ik hoe je ongelukkig moet leven. Uiteraard, logisch, draai de aanwijzingen om en je hebt de formule voor gelukkig leven. Nu durf ik daar nog steeds achter te staan.
Zonder verdere uitleg, nog een keer de tips:
1. De juiste vrienden (zorg dat je de juiste mensen om je heen hebt).
2. Het juiste werk (doe dat waar je blij van wordt).
3. De juiste partner (steunend, liefdevol, maar ook je jury).
4. De juiste levensstijl (niet altijd de direct leukste levensstijl).
5. Het juiste eten en drinken (je lichaam en geest hebben dingen nodig en andere dingen juist niet).

Vijf elementen slechts. Oftewel je volledige levensstijl.

En nu dan succes.

Nee, ik heb geen grote auto, ik heb nauwelijks bestuurlijke of politieke invloed, ik heb geen villa, geen verre vakanties geen..... en ook geen...... Geen miljoenen volgelingen zoals Enzo Knol en geen hordes verliefde vrouwen achter me aan zoals Robbie Williams. Geen dingen waaruit de meeste mensen afleiden dat iemand succesvol is. Wat ik wel heb, is dat het me (meestal) niet zoveel kan schelen wat anderen vinden waar je succes van af kunt lezen of wat anderen vinden wat succes is. Ach, ik heb het wel geprobeerd, klasdiek zoeken naar succes, maar ik heb ook ontdekt dat de weg ernaartoe niet leuk is en het bereiken van het doel ook niets oplevert. Vreemd is dat niet: het was niet mijn doel, maar het algemeen maatschappelijk ingeramde idee van succes. 
De eerste stap naar succes is alles wat je denkt over succes overboord gooien. Alles weg, ja alles weg. De kans is groot dat het niet jouw idee is, maar een aangeleerd idee, een idee van een ander succesvol iemand, van je moeder, je vader, de buurman, de plaatselijke bisschop, je leraar, van mij, van iemand anders. Eest wegdoen... als er later weer iets van terugkomt, weet dan zeker dat het ook van jou is.Want laten we eerlijk zijn: jouw succes moet toch ook jouw succes zijn. Ik bedoel niet dat jij het hebt bereikt, maar dat je bereikt dat jij, echt jij, wilt bereiken. Dat kan trouwens zijn dat je blijft zitten waar je zit; je had het al, maar je wist het nog niet.

Wat van mij is.

Ik weet wat van mij is. Wat succes voor mij is. Dat is doen waar ik mijn creativiteit aan kan slijten en iets kan betekenen voor anderen. Het is een mooie verdeling tussen veel vrije tijd die ik met mijn gezin kan doorbrengen en tijd die ik aan leuke klussen besteed. Het is een vrij rustig, misschien wel saai en burgerlijk leven leiden. Voor mijn succes, mijn hogere succesdoel, de tijd doorbrengen met mijn gezin, mijn kinderen en vooral, bijna alleen doen wat me echt vreugde geeft, weet ik dat ik een financieel offer moet dragen. Iets offeren is geen probleem als je helder hebt waarvoor, voor welk doel. Het is geen probleem als je je prioriteiten op een rijtje hebt en je hoogste prioriteit ook echt voorrang geeft.

Directeur zijn is geen succes?

De ideeën over succes zijn niet allemaal flauwekul, de vraag is of het jouw idee is, jouw idee van binnenuit. Als je geld, aanzien een groot huis en invloed wilt hebben, dan ben je succesvol als je directeur bent. Ook daarvoor zul je offers moeten dragen: lange dagen werken, hard werken, harde beslissingen nemen, misscien egoïstische handelen en dergelijke. Geen probleem als dat is wat jij wilt.

Maar wat als dat niet is wat jij wilt? Zoals je een huis niet moet bouwen op een slecht fundament, zo moet je je leven niet bouwen op een slecht fundament. Slopen en opnieuw beginnen. In tussentijd leef je en werk je rustig door. Zolang je niet anders hebt, doe je je dagelijkse ding, maar je houdt je ogen, oren en vooral je mogelijkheden open. Je schrapt, je weegt, je wikt, met het opgewekt weten dat het zeker gaat komen. Waarom? Omdat je het wilt.

Hoe lang gaat het duren?

Voordat je alles hebt opgeruimd en opnieuw hebt ingericht moet je rekenen op............ Hoe moet ik dat weten. Er zijn geluksvogels die in een paar weken het punt hebben gevonden op de horizon. Voor anderen duurt het jaren. Misschien ga je een paar keer onderuit. Dan weet je dat dat het niet was. Denk eraan dat het proces een doel op zich is: je leeft, je werkt, je hebt lief, je ontdekt. Elke stap dichterbij zal je meer succesgevoel geven. Het enige gevaar is dat het went, dat je je gelukspositie niet meer zo realiseert. Dan wordt het spannend, want dan vergeet je te werken en voor je het weet zit je weer in hun mallemolen. Pas op hoor!
Tja, hoe maak je deze tip nu concreet? Vraag het degene die het hebben. Ze kunnen je helpen.

Heeft u vragen, loopt u vast in uw ontwikkeling, wilt u gecoacht worden? neem dan vrijblijvend contact met mij op.
info@dps-communicatie.nl

Vriendelijke groeten,
DPS Communicatie
Martin Bouwman