zaterdag 30 januari 2016

Geluk is te doen; deel 2

Waar gaat dit blog over?

De rode draad in mijn blogs is dat je grote invloed hebt op je eigen welzijn en welbevinden. Je bent de kapitein op je eigen schip.
Zijn er dan geen andere invloeden van betekenis? Wat te denken van capaciteit? Heeft iedereen competenties om zijn leven richting te geven? Wat te denken van omstandigheden? Wat te doen als je schip in een storm verkeert? Wat te denken van hogere machten of lot? Hebben wij mensen alles zelf in de hand? Aan deze vragen wil ik aandacht besteden in dit blog.

Kan iedereen zijn leven sturen of moet je daar slim voor zijn?

Als je de metafoor gebruikt van de kapitein op zijn schip, dan kun je je voorstellen dat niet iedere kapitein even bekwaam is. Daar gaan mijn blogs ook over: hoe jezelf te bekwamen. Het is toch gek dat voor elk beroep zo'n beetje een diploma moet halen, maar dat vorm geven aan het ingewikkelde heden ten daagse leven als vanzelfsprekend wordt beschouwd. Nou ja, niet geheel vanzelfsprekend. De meesten van ons krijgen een degelijke opvoeding. Daarnaast krijgen scholen steeds meer taken toebedeeld in het aanleren van vaardigheden.
Ik denk niet dat iedereen de vaardigheden die nodig zijn aan kan aanleren. Er is een kleine groep, een hele kleine groep die sterk afhankelijk zijn van verzorgenden.
Niet alles hoef je zelf te kunnen. Ook vragen om hulp is sturen.

Bewust zijn

Soms leer je wel wat, maar blijft het vooral in je hoofd zitten. Het is cognitieve kennis. Ik ervaar regelmatig een verschil tussen weten en 'weten'. Bij echt weten lijkt kennis deel te zijn van je zijn. Je moet je echt bewust zijn van de rol die je zelf speelt in je weg naar geluk. Je moet bewust zijn. Als je dat niet met de paplepel ingegoten krijgt, dan kan een gebeurtenis, een diepe val in de afgrond, een zware depressie of weet niet wat je leiden naar bewust zijn. Bij mij was het een combinatie van veel factoren en op het moment dat de bodem was bereikt was mijn wegwijzer de juiste kant op: een boekje van de boekenvoordeel over het Boeddhisme. Laten we zeggen dat de grond er geploegd bijlag en hoefde slechts gezaaid te worden. Een boekje van €6,00 kan dan voldoende zijn. Nee, ik ben geen boeddhist geworden, maar het boeddhisme zit vol met aanwijzingen. Wegwijzers noem ik dat. Ze staan trouwens overal. Toen ik begon te begrijpen waar ik op moest letten, zag ik dat ik in mijn leven veel van die wegwijzers was gepasseerd, maar niet als dusdanig herkend. Ik moest me er eerst van bewust zijn.

De rol van omstandigheden.

Omstandigheden zijn er. Je leven vorm geven is je leven vorm geven in die omstandigheden. Daar hoort bij dat niet alles lukt, dat je soms verdriet hebt, soms angst, soms een negatief gevoel hebt en fouten maakt. Als het schip in een storm vaart, moet je maatregelen nemen; iets met zijlen en sturen. Je leven vorm geven is dat jij iets gaat doen, gaat sturen. Dus niet dat je met je handen in het haar gaat zitten en anderen de schuld gaat geven omdat zij iets moeten doen of hadden moeten doen. Ik geef direct toe dat de omstandigheden van de één iets eenvoudiger lijken dan van die van een ander. Aan de andere kant, elke topsporter weet dat groei alleen gepaard kan gaan met hard werken en geregeld pijn lijden. Degene die rottige omstandigheden meemaken en leren daarmee om te gaan, zijn sterker geworden.

En het mooie is: omstandigheden kun je beïnvloeden. Jij bent onderdeel van het geheel; onderdeel van de omstandigheden. Als je ergens anders gaat staan, zijn de omstandigheden veranderd. Als je anders gaat kijken, zijn de omstandigheden veranderd; verander je kijk, verander de waarde die ergens aan toekent. Zelfs datgene wat in het verleden ligt, kun je veranderen.

Als je dat allemaal niet doorhebt, dan kan het maar zo zijn dat de omstandigheden ervoor zorgen dat je op een plek komt waar je het wel moet gaan zien.

God of lot

Zie bovenstaande tekst.

Wat ik bedoel is: het maakt niet uit. Je kunt er van alles over denken, maar jij moet vorm geven.


Heeft u vragen, loopt u vast in uw ontwikkeling, wilt u gecoacht worden? neem dan vrijblijvend contact met mij op.
info@dps-communicatie.nl

Vriendelijke groeten,
DPS Communicatie
Martin Bouwman

© MB Zowel teksten als foto's mogen niet gebruikt worden zonder toestemming.








maandag 4 januari 2016

Geluk is te doen! Succes is te doen!

Ik ben succesvol!

Of arrogant, denkt u misschien. Niet zo erg arrogant, maar ik heb wel lef. Succes hebben geeft een verantwoordelijkheid. Zeggen dat je succes hebt, doet je beseffen dat het ook anders kan. Ik durf het te hebben en te zeggen: ik ben zo succesvol als Enzo Knol en Robbie Williams om maar eens wat te noemen.

Dat schept een verantwoordelijkheid. Het is werken, maar als je weet hoe, dan moet je het doen. En, ik vind dat ik het trucje door moet geven. Heeft u er wat aan? Misschien wel.

Nog even de vijf tips!

Ooit heb ik de vijf tips voor een ongelukkig leven geschreven. Ooit, een paar jaar geleden schreef ik hoe je ongelukkig moet leven. Uiteraard, logisch, draai de aanwijzingen om en je hebt de formule voor gelukkig leven. Nu durf ik daar nog steeds achter te staan.
Zonder verdere uitleg, nog een keer de tips:
1. De juiste vrienden (zorg dat je de juiste mensen om je heen hebt).
2. Het juiste werk (doe dat waar je blij van wordt).
3. De juiste partner (steunend, liefdevol, maar ook je jury).
4. De juiste levensstijl (niet altijd de direct leukste levensstijl).
5. Het juiste eten en drinken (je lichaam en geest hebben dingen nodig en andere dingen juist niet).

Vijf elementen slechts. Oftewel je volledige levensstijl.

En nu dan succes.

Nee, ik heb geen grote auto, ik heb nauwelijks bestuurlijke of politieke invloed, ik heb geen villa, geen verre vakanties geen..... en ook geen...... Geen miljoenen volgelingen zoals Enzo Knol en geen hordes verliefde vrouwen achter me aan zoals Robbie Williams. Geen dingen waaruit de meeste mensen afleiden dat iemand succesvol is. Wat ik wel heb, is dat het me (meestal) niet zoveel kan schelen wat anderen vinden waar je succes van af kunt lezen of wat anderen vinden wat succes is. Ach, ik heb het wel geprobeerd, klasdiek zoeken naar succes, maar ik heb ook ontdekt dat de weg ernaartoe niet leuk is en het bereiken van het doel ook niets oplevert. Vreemd is dat niet: het was niet mijn doel, maar het algemeen maatschappelijk ingeramde idee van succes. 
De eerste stap naar succes is alles wat je denkt over succes overboord gooien. Alles weg, ja alles weg. De kans is groot dat het niet jouw idee is, maar een aangeleerd idee, een idee van een ander succesvol iemand, van je moeder, je vader, de buurman, de plaatselijke bisschop, je leraar, van mij, van iemand anders. Eest wegdoen... als er later weer iets van terugkomt, weet dan zeker dat het ook van jou is.Want laten we eerlijk zijn: jouw succes moet toch ook jouw succes zijn. Ik bedoel niet dat jij het hebt bereikt, maar dat je bereikt dat jij, echt jij, wilt bereiken. Dat kan trouwens zijn dat je blijft zitten waar je zit; je had het al, maar je wist het nog niet.

Wat van mij is.

Ik weet wat van mij is. Wat succes voor mij is. Dat is doen waar ik mijn creativiteit aan kan slijten en iets kan betekenen voor anderen. Het is een mooie verdeling tussen veel vrije tijd die ik met mijn gezin kan doorbrengen en tijd die ik aan leuke klussen besteed. Het is een vrij rustig, misschien wel saai en burgerlijk leven leiden. Voor mijn succes, mijn hogere succesdoel, de tijd doorbrengen met mijn gezin, mijn kinderen en vooral, bijna alleen doen wat me echt vreugde geeft, weet ik dat ik een financieel offer moet dragen. Iets offeren is geen probleem als je helder hebt waarvoor, voor welk doel. Het is geen probleem als je je prioriteiten op een rijtje hebt en je hoogste prioriteit ook echt voorrang geeft.

Directeur zijn is geen succes?

De ideeën over succes zijn niet allemaal flauwekul, de vraag is of het jouw idee is, jouw idee van binnenuit. Als je geld, aanzien een groot huis en invloed wilt hebben, dan ben je succesvol als je directeur bent. Ook daarvoor zul je offers moeten dragen: lange dagen werken, hard werken, harde beslissingen nemen, misscien egoïstische handelen en dergelijke. Geen probleem als dat is wat jij wilt.

Maar wat als dat niet is wat jij wilt? Zoals je een huis niet moet bouwen op een slecht fundament, zo moet je je leven niet bouwen op een slecht fundament. Slopen en opnieuw beginnen. In tussentijd leef je en werk je rustig door. Zolang je niet anders hebt, doe je je dagelijkse ding, maar je houdt je ogen, oren en vooral je mogelijkheden open. Je schrapt, je weegt, je wikt, met het opgewekt weten dat het zeker gaat komen. Waarom? Omdat je het wilt.

Hoe lang gaat het duren?

Voordat je alles hebt opgeruimd en opnieuw hebt ingericht moet je rekenen op............ Hoe moet ik dat weten. Er zijn geluksvogels die in een paar weken het punt hebben gevonden op de horizon. Voor anderen duurt het jaren. Misschien ga je een paar keer onderuit. Dan weet je dat dat het niet was. Denk eraan dat het proces een doel op zich is: je leeft, je werkt, je hebt lief, je ontdekt. Elke stap dichterbij zal je meer succesgevoel geven. Het enige gevaar is dat het went, dat je je gelukspositie niet meer zo realiseert. Dan wordt het spannend, want dan vergeet je te werken en voor je het weet zit je weer in hun mallemolen. Pas op hoor!
Tja, hoe maak je deze tip nu concreet? Vraag het degene die het hebben. Ze kunnen je helpen.

Heeft u vragen, loopt u vast in uw ontwikkeling, wilt u gecoacht worden? neem dan vrijblijvend contact met mij op.
info@dps-communicatie.nl

Vriendelijke groeten,
DPS Communicatie
Martin Bouwman